129 Numaralı Apartman Büyü Ölüm Getirir!!!

 

  Günümüzde doğaüstü olayların yaşandığı bir çok vaka meydana gelmiştir. İşte bu apartmanda da pek normal şeyler yaşanmadı. Bir çok söylentiye göre 2009 yılında meydana gelen olayda ODTÜ’de okuyan iki kız öğrenci, gece yarısı 01:00 sularında mumlarla bir takım satanist ayin ve büyüler yaparlar. 129 numaralı apartmanın en üst katında kalan öğrenciler o gece dairelerinde gizemli bir şekilde ölürler. Neden öldükleri adli tıpta bile sonuç bulunmaması da hayli ilginçtir. Ölen kızların dosyası kısa sürede kapatılır. 

  Apartman sakinlerine göre öldükleri gece şiddetli bir deprem olmuştur ve tüm apartmanda eşyalar sağa sola savrulup kendi kendi kendine camlar kırılmaya başlamış ve evde ki bardaklar tek tek düşmüştür. Bu korku dolu olay yüzünden apartman anında terk edilir. Daha sonra ise içeri girme cesaretinde bulunanlar, tarif etmesi zor kokular duyduklarını ve camların kendi kendilerine kırıldığını gördüklerini söylerler. Bir daha o apartmanda oturan olmamış hala boş durmaktadır. Bu hikaye yüzde yüz olduğu gerçek olduğu iddia edilmektedir. Sonuç olarak büyü ve benzeri ritüeller insan doğasını aşmaktadır. Ölüm, yaralanma ve aklını yitirme durumları kesin olarak kaçınılmazdır. 

Bir Satanist Kızın Hikayesi

  Öncelikle söylemem gerekli ki kimseyle yarışmıyorum! Ve ölümsüzlüğe dair düşüncelerim de yok. Umurumda değil. Yaşamım doğumumla başlıyor ve ölümümle bitiyor. Benden öncesi ve benden sonrası mutlaka var ama kimseye 'Beni yarattı' diye tapmak zorunda değilim. Sonuçta kendi seçmediğim bir yerde kendi seçmediğim insanlarla kendi seçmediğim bir zamanda bir amirin sıkı denetimi altında bütün o çocukça ceza ve ödül sistemiyle ruhumu meşgul etmek... Yaşamak... Ne yaparsak yapalım b..tan! Tamamen anarşi yaşanmalı tüm tanrılar yok edilmeli... Mutluluk ancak o zaman kurulur kucaklarımıza ama her yer toz rengi... Mutsuzluk tozlanmış insanlığın kirpiklerinde. Ben ne kadar konuşsam da boşuna...

   Ne b.k yerlerse yesinler. insanlar ölümle yaşam arasındaki çizgide dizleri titreyerek tanrılarına yalvarırken ben sadece haykıracağım; zorlayarak sapına ve bağırarak sonuna kadar 'Ölümün ve zavallı tanrılarınızın canı cehenneme!' Sanırım aramızdaki tek fark bu olacak... Ben biran önce ölmek için yaşayacağım. Onlarsa tekrar tekrar yaşayabilmek için ölücekler... Ne acı!! Biraz asi patavatsız ve ukala olduğum için insanlar beni sevmez. Ben de onları sevmem zaten. Anyway... Hayatımda sayılı insanlar var. Erkek arkadaşım... farklı bnm için Hayat felsefesine saygı duyduğum ve onların da benimkine saygı duyduğunu bildiğim bu kadar insan var. Daha doğrusu hayatımı tamamen bilen insanlar bunlar.
 
  Ama bu b.. k kentin hepsi beni tanır; o ayrı konu. 18 yaşındayım. Ama inan hiç öyle hissetmiyorum. insanlardan özellikle yaşıtlarımdan nefret ediyorum. Çalışan annenin yol açtığı prensiplerine sonuna kadar bağlı bir cumhuriyet okulunun aşırı soğukluğunun neden olduğu buluğ çağında takılmışlık olabilir durumum. Freudyen de bakabiliriz cinsel tatminsizlik ve ya psikolojik rahatsızlık diye de kestirip atabiliriz. Ama insanların benden rahatsız olduğu kesin! Onlara yapabileceğim en büyük iyilik bir psikoloğa görünmek olabilir. Ama niye durup dururken iyilik yapayım ki? Üstelik iyiler can sıkar.